Márquez, Lusail 2026

Ósmy tytuł mistrza świata MotoGP i dziesiąty, licząc też niższe klasy wyścigowe. W tym sezonie Marc Márquez po raz kolejny udowodnił, że mimo upływu lat i licznych kontuzji wciąż jest najlepszy na świecie. Od rozpoczęcia współpracy z Ducati w 2024 roku Hiszpan wrócił do regularnego pojawiania się na podium, a już sezon później, będąc zawodnikiem fabrycznej ekipy, zaczął górować nad resztą stawki jak dawniej. Przypieczętowany w Portimão drugi tytuł z włoską ekipą jest kolejnym argumentem, żeby uznać Márqueza za najlepszego zawodnika w historii MotoGP. Jak więc wypada Hiszpan w porównaniu z innymi legendami tego sportu?

Dobry

Wchodząc do MotoGP w 2013 roku, Márquez był przez wielu uważany za następcę Valentino Rossiego. „Doktor” od pojawienia się w klasie królewskiej w 2000 roku przez 11 sezonów nie schodził z podium klasyfikacji generalnej, siedmiokrotnie kończył na czele. Wspomniany sezon 2013 miał być dla niego okazją do odbudowy, gdyż po dwóch nieudanych latach na Ducati wrócił do Yamahy, z którą świętował największe sukcesy.

Całe show skradł jednak pewien młody Hiszpan, który już w drugim wyścigu cieszył się z pierwszego w karierze pole position, poprawionego później premierową wygraną w wyścigu. W tamtej kampanii Márquez wygrał łącznie sześć wyścigów i po raz pierwszy na koniec sezonu mógł umieścić płytkę ze swoim nazwiskiem na Wieży Mistrzów. Już wtedy Hiszpan przebił włoskiego rywala, gdyż w swoim premierowym sezonie w klasie królewskiej wygrał „zaledwie” dwa wyścigi, co przełożyło się na wicemistrzostwo.

Márquez 2013
Marc Márquez – mistrz MotoGP sezonu 2013. Źródło: Red Bull Content Pool

Apogeum rywalizacji nastąpiło w 2015 roku. Wtedy to podczas Grand Prix Malezji doszło do kolizji pomiędzy oboma zawodnikami, w wyniku której Márquez upadł i zakończył swój udział w rywalizacji. Rossi został ukarany przesunięciem na koniec stawki podczas wieńczącej sezon rundy w Walencji. Zawodnik Yamahy zdołał ukończyć wyścig na czwartym miejscu, jednak tytuł mistrzowski zdobył Jorge Lorenzo.

Było to bolesne dla Rossiego, gdyż prowadził w klasyfikacji generalnej od początku sezonu, a incydent z toru Sepang pozbawił go szans na ósmy tytuł w MotoGP i dziesiąty w ogóle. O ile przed kolizją relacja na linii Márquez–Rossi była raczej pozytywna, tak zdarzenie to doprowadziło do gwałtownej zmiany stosunków między nimi na wrogie, przynajmniej ze strony Włocha, który odmówił podania ręki Márquezowi podczas konferencji prasowej. 

Całość zbiegła się w czasie ze zmianą struktury demograficznej wśród fanów. Sukcesy Márqueza są jednym z wielu czynników, które doprowadziły do gwałtownego wzrostu popularności wyścigów motocyklowych w Hiszpanii, zarówno pod kątem oglądalnościowym, jak i sportowym. Od lat niższe szczeble wyścigów motocyklowych są zdominowane przez Hiszpanów, a dla wielu zawodników z innych krajów, także Polski, Półwysep Iberyjski stał się drugim domem, w którym mogą cały rok szlifować umiejętności.

Jednocześnie zainteresowanie włoskich fanów w dużej mierze było skupione wokół osoby Rossiego, a jego odejście na emeryturę doprowadziło do odpływu wielu z nich. Nie zmieniły tego nawet mistrzowskie sukcesy Francesco Bagnai, czy dobre występy Marco Bezzecchiego. To również ma swoje odzwierciedlenie w niższych klasach wyścigowych, gdzie Włochów jest mało i rzadko mają okazję rywalizować o najwyższe cele. O kryzysie w Akademii VR46 przeczytasz tutaj. 

Rossi/Márquez 2015
Niedawna wypowiedź Valentino Rossiego nt. incydentu z Sepang. Źródło: instagram.com/kontra_moto

Rossi do dziś nie może pogodzić się z tym, co wydarzyło się 11 lat temu. Niedawno przy okazji premiery swojej autobiografii „Doktor” stwierdził, że padł ofiarą spisku mającego na celu pomoc Jorge Lorenzo w zdobyciu tytułu. Pokusił się nawet o wyznanie, że zrobił wiele, żeby jego córka nie urodziła się tego samego dnia co Márquez, jednak później wycofywał się z tego, obracając to w żart. Przypomina to trochę historię Felipe Massy, wciąż próbującego anulować wyniki sezonu 2008 w F1, jednak przynajmniej na razie Valentino nie poszedł ze swoją sprawą do sądu.

Lepszy

Nie da się jednak ukryć, że o ile pod względem „ikoniczności” Rossi będzie raczej trudny do przebicia, o tyle pod kątem liczb Márquez jest już przed swoim największym rywalem. Przypieczętowany właśnie tytuł sprawił, że Hiszpan wyprzedził Włocha pod ich względem zarówno w MotoGP, jak i zdobytych łącznie. Márquez prowadzi też w liczbie pole position i wygranych sprintów; jest też najmłodszym zwycięzcą wyścigu i zdobywcą tytułu (biorąc pod uwagę tylko klasę królewską).

Jedyne statystyki, w których Rossi wciąż jest przed Márquezem, to liczba wygranych – 89:80 w klasie królewskiej i 115:106 ogółem – a także liczba podiów – 199:134 i 235:173. Te różnice wynikają jednak przede wszystkim z długowieczności Włocha. Na seniorskim poziomie spędził on łącznie 26 sezonów, o siedem więcej od Márqueza. Logiczne jest, że dzięki temu Rossi mógł nieco podbudować swoje statystyki. Oczywiście nie należy temu umniejszać, tym bardziej że szczególnie w ostatnich latach kariery „Doktor” pojawiał się na podium sporadycznie, a ostatni wyścig wygrał w 2017 roku. W pierwszej dekadzie XXI wieku był jednak znakomity i zbudował tym swoją legendę.

Rossi 1999
Dla wielu osób Valentino Rossi wciąż jest najbardziej ikoniczną postacią w historii MotoGP. Źródło: motogp.com

Z drugiej strony ktoś mógłby powiedzieć, że przez feralną kontuzję odniesioną w wypadku podczas otwierającego sezon 2020 GP Hiszpanii Márquez stracił w zasadzie cztery sezony poważnego ścigania i gdyby nie to, mógłby już być przed Rossim zarówno w liczbie wygranych, jak i podiów. Tym bardziej że nawet w okresie rekonwalescencji wygrał trzy wyścigi i dołożył do tego tyle samo podiów. Dodatkowo, choć w samych liczbach Márquez jest za Rossim, jeśli weźmiemy pod uwagę procent wygranych i podiów w stosunku do liczby startów, okaże się, że Hiszpan prezentuje się dużo lepiej. Niemniej można być pewnym, że już w przyszłym roku Márquez może przebić kolejne rekordy swojego rywala.

Najlepszy?

Jeśli chodzi o XXI wiek, Márquez może być śmiało uznawany za najlepszego w historii. A co, jeśli weźmiemy pod uwagę całość rozgrywanych od 1949 roku mistrzostw świata? Tutaj Hiszpan również wypada bardzo dobrze, choć do niektórych legend jeszcze trochę mu brakuje.

Agostini MotoGP
Giacomo Agostini – legenda MotoGP. Źródło: motogp.com

Osiem mistrzostw klasy królewskiej to wynik rekordowy, ale Márquez współdzieli go z Giacomo Agostinim. Włoch jest absolutną legendą wyścigów motocyklowych i wiele z jego osiągnięć wydaje się niemożliwych do przebicia. Agostini jest bowiem aż piętnastokrotnym mistrzem świata, biorąc pod uwagę wszystkie kategorie. Między nimi jest jeszcze Ángel Nieto, który w tym samym czasie dominował w najmniejszych kategoriach – 50cc i 125cc, co przełożyło się na 13 tytułów. Hiszpan żadnego z nich nie wywalczył jednak w klasie królewskiej.

Oczywiście pomagał w tym fakt, że w ich czasach normalne było startowanie w kilku mistrzostwach jednocześnie. Stąd startujący w latach 60. i 70. Agostini kończył pięć sezonów z rzędu (1968–1972) z dwoma tytułami mistrzowskimi. To też sprawia, że w liczbie łącznych zwycięstw góruje on zarówno nad Márquezem, jak i Rossim, mając ich 122 (choć w samej klasie królewskiej „tylko” 68). Nieto na jego tle prezentuje się nieco skromniej, bo w całej karierze ma tylko jeden dublet tytułów mistrzowskich, ale za to podobnie jak w rywalizacji Rossi–Márquez może poszczycić się większą długowiecznością. Pierwszy tytuł zdobył w 1969 roku, a ostatni w 1984.

Agostini ma też prawdopodobnie niemożliwą do przebicia statystykę zwycięstw z rzędu, gdyż w latach 1968-1969 zanotował ich aż 35. Choć oczywiście liczą się tu starty we wszystkich kategoriach, to licząc tylko tę najwyższą, jego wynik – 20 – i tak jest dwukrotnie większy od tego, który w sezonie 2014 wyśrubował Márquez. Co ciekawe, wynik Hiszpana jest taki sam jak… drugi najlepszy wynik Agostiniego, który dziesięć wygranych z rzędu osiągnął w 1970 roku. 

Agostini/Márquez
Agostini i Márquez współdzielą rekord największej liczby zwycięstw na jednym torze. Źródło: motogp.com

We wspomnianej statystyce stosunku zwycięstw do startów Włoch także góruje nad Hiszpanem, mając ponad 50% wygranych wyścigów, choć trzeba tu przyznać, że w tej kategorii jest „zaledwie” czwarty. Przed nim są inne legendy – John Surtees, Mike Hailwood i Geoff Duke. Trzeba jednak zaznaczyć, że wszyscy trzej mają znacznie mniej startów niż Agostini.

Ciąg dalszy nastąpi

Ciekawostką jest, że pod względem długowieczności Márquez w pewnym sensie wyprzedził już Rossiego, gdyż nawet teraz, w wieku niemal 34 lat, wciąż zdobywa tytuł mistrzowski, podczas gdy Rossi osiągnął swój ostatni niedługo przed 31 urodzinami. I choć do legend z przeszłości raczej trudno będzie nawiązać, można być niemal pewnym, że tak długo, jak motocykl z numerem 93 będzie pojawiał się w stawce, to jego kierowca będzie walczył o najwyższe cele i śrubował kolejne rekordy.

Inna sprawa, że sam Márquez w ostatnim czasie sporo mówi na temat zakończenia kariery. Hiszpan przyznał, że jest 80% szans, że nastąpi to w ciągu trzech najbliższych lat. Widać też po nim coraz większe zmęczenie po wyścigach i wyższą ostrożność w kwestii potencjalnych kontuzji. Do tego dochodzi niechęć do nowych pomysłów Liberty Media, mających na celu uatrakcyjnienie MotoGP. Hiszpan chociażby nie pojawił się na pokazowych wyścigach gokartów przed GP Japonii, które miały zapewnić kibicom dodatkową rozrywkę i pokazanie zawodników w nieco mniej formalnej rywalizacji. Márquez nie stawił się na starcie, argumentując to ostrożnością. Większym lub mniejszym przypadkiem niedługo później LM miało ogłosić system karania zawodników za niestawianie się na aktywnościach.

MotoGP Acosta/Marquez
Pedro Acosta i Marc Márquez podczas GP Węgier. Źródło: motogp.com

Dodatkowo dla MotoGP nadchodzą nowe czasy. Od sezonu 2027 wejdą w życie nowe regulacje, których częścią będą zupełnie nowe motocykle. Márquez zyska też nowego kolegę z zespołu w osobie Pedro Acosty, który jak sam przyznaje, ma ambicję pokonać swojego rodaka na tej samej maszynie. Wszystko to składa się na coraz bliższy koniec Márqueza w klasie królewskiej, choć oczywiście ostateczną decyzję podejmie sam zawodnik. Hiszpanowi na pewno zależy też na tym, żeby nie rozmienić się na drobne tak jak Rossi, który ostatnie trzy lata kariery spędził w środku stawki, mając jedynie pojedyncze wystrzały formy. Zobaczymy, jak z motocyklem o pojemności 850cc dogada się Márquez i jak długo jego organizm będzie pozwalał mu na starty. 

A więc GOAT (prawda?)

Moto3 Quiles/Marquez
Maximo Quiles i Marc Marquez. Źródło: instagram.com/maximoquiles28

Można gdybać, ile byłby w stanie osiągnąć Márquez, gdyby nie feralny wypadek w Jerez. Wysoce prawdopodobne, że dziś w wielu kategoriach byłby nie tylko przed Rossim, ale też Agostinim. Z drugiej strony, to właśnie kontuzja i niesamowity powrót na szczyt sprawiają, że Márquez zyskał wielu nowych sympatyków i dziś wiele osób ogląda MotoGP specjalnie dla niego, tak jak kiedyś, choć z nieco innych względów, ludzi przyciągał Rossi. Co więcej, Hiszpan dba też o przyszłe pokolenia, aktywnie wspierając karierę Máximo Quilesa, który niedawno przypieczętował tytuł w Moto3. Nie ma wątpliwości, że Márquez już teraz jest jednym z najlepszych w historii, a dla wielu może nawet tym najlepszym.

Źródło obrazka poglądowego: instagram.com/marcmarquez93

Authors

  • Mikolaj Liszko

    Absolwent Uniwersytetu Haskiego i Instytutu Johana Cruyffa w Barcelonie (oba w zakresie zarządzania sportem). Pracował przy mediach i marketingu trzech turniejów siatkarskich (MŚ kobiet 2022, VNL mężczyzn 2023 i ME kobiet 2023). Fan sportów wszelakich, od motosportu, tenisa i piłki nożnej, po hokeja, darta i skoki narciarskie. Wierny fan F1 od 2007 roku i MotoGP od 2012

  • Nicola Chwist

    Absolwentka sztuki pisania i studentka psychologii. Z zawodu Starsza Korektorka materiałów dydaktycznych na uczelni prywatnej. W wolnym czasie redaguje dla wydawnictw, a jedną z jej specjalizacji stała się Formuła 1. Współpracowała przy książkach, takich jak "Grand Prix" Willa Buxtona, "Mercedes. Za kulisami teamu F1" Matta Whymana, "Formuła 1. Ilustrowana historia królowej motorsportu" Maurice’a Hamiltona czy "Bez ściemy" Günthera Steinera. Wierna fanka F1 od 2007 roku.

Posted by Mikolaj Liszko
Tags:
PREVIOUS POST
You May Also Like