Marc Márquez został mistrzem świata MotoGP sezonu 2026 z jedną rundą zapasu. Coś, co jeszcze kilka miesięcy wcześniej wydawało się niemożliwe, w tym momencie stało się faktem. Zapraszamy na podsumowanie drogi Hiszpana po dziesiąty tytuł mistrza świata w karierze.
Przed sezonem 2026
Sezon 2025 przebiegł niemal dokładnie tak, jak wymarzył sobie Marc Márquez. Hiszpan zdobył największą liczbę punktów w historii, zapewnił sobie tytuł mistrzowski na pięć rund przed końcem sezonu i wydawało się, że jest niepokonany.
Niestety już w pierwszym Grand Prix po zdobyciu mistrzowskiej korony Márquez nabawił się kontuzji po kontakcie z Marco Bezzecchim. Złamanie wyrostka kruczego oraz uraz więzadła prawego ramienia wyeliminowały go z pozostałej części sezonu, a na motocyklu MotoGP pojawił się dopiero podczas testów przedsezonowych, już w 2026 roku.
W poniższym zestawieniu przedstawione zostały losy Hiszpana w klasyfikacji generalnej po każdej z rund, wraz z zajmowaną pozycją oraz różnicą punktową do lidera (lub przewagą nad drugim zawodnikiem).

Grand Prix Tajlandii – P8, 23 punkty straty
Testy przedsezonowe pokazały, że Aprilia znakomicie odrobiła pracę domową i dysponowała najlepszym motocyklem w stawce. Natomiast Ducati miało więcej problemów niż powodów do zadowolenia, a jedynymi jasnymi punktami były niebędący w optymalnej formie Marc Márquez oraz zaskakująco dobrze radzący sobie Fabio Di Giannantonio.
Pomimo gorszej dyspozycji motocykli Ducati Hiszpan zdołał włączyć się do walki o zwycięstwo w sprincie. Po interwencji sędziów uplasował się na drugim miejscu, z kolei szansa na dobre punkty w niedzielę uleciała wraz z powietrzem z tylnego koła w jego motocyklu.
W tabeli mistrzostw prowadził Pedro Acosta, a Marc Márquez zajmował ósme miejsce, wyłącznie z punktami za drugie miejsce w sprincie.

Grand Prix Brazylii – P5, 22 punkty straty
W drugiej rundzie mistrzostw sytuacja nie uległa zmianie. Ponownie to Aprilie były najszybsze, lecz nie zdołały wykorzystać przewagi tempa w sprincie, z czego skrzętnie skorzystał Marc Márquez i zwyciężył po raz pierwszy od Grand Prix Katalonii.
W niedzielnej rywalizacji nie było już jednak wątpliwości, że najlepszym tempem dysponują motocykle z Noale. Fabryczny skład zajął dwa pierwsze miejsca. Mistrz świata osiągnął zaledwie czwarty rezultat i przeciął linię mety za plecami Fabio Di Giannantonio z satelickiej ekipy VR46.
Na czoło tabeli mistrzostw wysunął się Marco Bezzecchi, a za jego plecami znalazł się Jorge Martín, który coraz lepiej czuł się na swojej maszynie.

Grand Prix Stanów Zjednoczonych – P5, 36 punktów straty
Circuit of The Americas na początku kariery Marca Márqueza był jego świątynią. Hiszpan zwyciężał tu siedmiokrotnie, lecz w ostatnich latach nie jest w stanie osiągać dobrych wyników. Zawodnik Ducati rozpoczął weekend od mocnego upadku w treningu, co potwierdziło, że i tym razem nie dogaduje się z obiektem tak jak dawniej.
W tegorocznej edycji doszło do upadku Márqueza w sprincie, po agresywnym ataku na Fabio Di Giannantonio, oraz piąte miejsce w niedzielnej rywalizacji, co w połączeniu ze zwycięstwem zawodników Aprilii w obu wyścigach pogłębiło stratę Hiszpana w klasyfikacji generalnej.
Marco Bezzecchi, choć wygrał w niedzielę, nie ukończył sobotniej rywalizacji, dlatego jego przewaga na czele mistrzostw nie była imponująca. Tuż za nim uplasował się Jorge Martín z zaledwie czterema oczkami straty.

Grand Prix Hiszpanii – P5, 44 punkty straty
Pierwsza europejska runda MotoGP przyniosła nieoczekiwaną poprawę osiągów Ducati. Bracia Márquezowie wespół z Fabio Di Giannantonio przez cały weekend walczyli z zawodnikami Aprilii.
Marc Márquez po raz pierwszy w tym sezonie zdołał sięgnąć po pole position, lecz w sobotnim sprincie niemal zaprzepaścił tę przewagę, upadając po tym, jak rozpoczęły się opady deszczu. Był jednak z tego powodu jednym z pierwszych zawodników, którzy wymienili motocykl, co z kolei przyczyniło się do jego zwycięstwa w tym wyścigu.
Zawodnicy Aprilii nie mogli zaliczyć sobotniej rywalizacji do udanych. Najpierw Jorge Martín wycofał się z powodu awarii, następnie upadł Marco Bezzecchi. W niedzielę jednak sytuacja wyglądała zupełnie inaczej i to reprezentant Ducati przewrócił się już na drugim okrążeniu, ponownie nie zwiększając dorobku punktowego.

Grand Prix Francji – P7, 71 punktów straty
Od początku rywalizacji w ramach Grand Prix Francji Marc Márquez nie dysponował tempem czołówki. Piątkowe treningi zakończył poza topową dziesiątką i po raz pierwszy od ubiegłorocznego Grand Prix Indonezji musiał walczyć o możliwość startu w pierwszych czterech rzędach.
W pierwszym segmencie kwalifikacji zdołał się zmobilizować i ustanowić nowy rekord toru. Wyczynu tego nie poprawił w drugiej części czasówki i ostatecznie rozpoczynał rywalizację z drugiego pola startowego.
Sprint nie ułożył się jednak po myśli Hiszpana i najpierw spadł na siódme miejsce, a później upadł. W wyniku wywrotki doznał złamania piątej kości śródstopia prawej stopy i opuścił pozostałą część weekendu we Francji oraz następną rundę.

Grand Prix Katalonii – P9, 85 punktów straty
Kontuzja odniesiona podczas rywalizacji we Francji zbiegła się z planowanym po weekendzie w Katalonii zabiegiem prawego ramienia. Hiszpan dzięki temu miał więcej czasu na rehabilitację i powrót do zdrowia po urazie. Zawodnicy Aprilii w tej rundzie nie osiągnęli zadowalających rezultatów i pomimo czwartej pozycji Marco Bezzecchiego na mecie nie dysponowali tempem czołówki.

Grand Prix Włoch – P8, 102 punkty straty
Powrót na maszynę nie należał do najłatwiejszych. Hiszpanowi brakowało tempa względem czołówki i weekend na torze Mugello stał pod znakiem minimalizowania straty punktowej. Dodatkowo siódme miejsce względem dubletu zawodników Aprilii nie wyglądało optymistycznie.
Na tym etapie sezonu Hiszpan tracił już ponad 100 punktów do lidera mistrzostw i nikt nie myślał o tym, że może on zdobyć tytuł. Wśród kandydatów do końcowego osiągnięcia postrzegano któregoś z zawodników fabrycznego składu Aprilii.

Grand Prix Węgier – P5, 72 punkty straty
Marc Márquez przez cały weekend był nie do zatrzymania i pokazywał, że dysponuje tempem ścisłej czołówki. Zwycięstwo w sprincie i w niedzielnym Grand Prix po genialnej walce z Pedro Acostą tylko to potwierdziły.
Hiszpan w ten weekend zdołał odrobić aż 30 punktów do lidera mistrzostw. Pomogło mu w tym to, że Jorge Martín nie opanował swojej maszyny na dohamowaniu do pierwszego zakrętu i wyeliminował nie tylko siebie, ale również Marco Bezzecchiego, Raúla Fernándeza i Fermína Aldeguera.

Grand Prix Czech – P4, 40 punktów straty
Runda na torze, na którym przeważają prawe zakręty, miała sprawić, że Marc Márquez będzie miał problem, by ponownie odnieść zwycięstwo, o odrabianiu strat w mistrzostwach nie wspominając. Postawa Hiszpana jednak pokazała, że nigdy nie wolno go skreślać. Pomimo genialnej postawy Ai Ogury doświadczenie lidera Ducati pozwoliło mu odnieść kolejne zwycięstwo.
Fabryczny skład Aprilii po raz kolejny nie powiększył znacząco swojego dorobku. Jorge Martín od początku weekendu nie dysponował dobrym tempem, z kolei Marco Bezzecchi po upadku w sprincie został zdyskwalifikowany z pozostałej części weekendu z powodu uderzenia porządkowego w twarz.

Grand Prix Holandii – P5, 40 punktów straty
Tor Assen to kolejna arena zmagań, na której historycznie Marc Márquez nie radził sobie najlepiej. Tak było i tym razem, dlatego Hiszpan ponownie przestawił się na tryb minimalizowania strat. Znowu uśmiechnęło się do niego szczęście – przez cały weekend genialnym tempem dysponowali zawodnicy zespołu Trackhouse, którzy podzielili pomiędzy siebie wygrane w sprincie i niedzielnym Grand Prix.
Po raz kolejny Marco Bezzecchi popełnił kosztowny błąd – tym razem upadł na początku niedzielnych zmagań. Jorge Martín zdołał zmieścić się na podium i znaleźć przed partnerem zespołowym w klasyfikacji mistrzostw świata.

Grand Prix Niemiec – P3, 18 punktów straty
Ostatnia runda przed letnią przerwą ponownie padła łupem Marca Márqueza. Hiszpan jak zwykle na tym obiekcie nie miał sobie równych i po raz drugi w sezonie sięgnął po komplet osiągnięć w postaci pole position i zwycięstw w obu wyścigach.
Marco Bezzecchi ponownie upadł, lecz tym razem doznał złamania obojczyka i musiał opuścić pozostałą część weekendu wyścigowego. To w połączeniu z nienajlepszym tempem Jorge Martína sprawiło, że lider Ducati awansował na trzecią pozycję w mistrzostwach.

Grand Prix Wielkiej Brytanii – P4, 40 punktów straty
Grand Prix Wielkiej Brytanii było rundą, w trakcie której Hiszpan wiedział, że nie będzie w stanie wmieszać się w walkę o czołowe pozycje. Minimalizacja strat wystarczyła na siódme miejsce w wyścigu i ponad dwudziestopunktową stratę do Jorge Martína.
Choć zawodnicy fabrycznego składu Aprilii dysponowali w trakcie tej rundy tempem czołówki, pogodził ich ostatecznie Raúl Fernández, który sięgnął po swoje drugie zwycięstwo w niedzielnej rywalizacji w karierze.

Grand Prix Aragonii – P2, 19 punktów straty
Po rundzie na Silverstone MotoGP ponownie przeniosło się na tor sprzyjający Hiszpanowi. Marc Márquez, choć nie wywalczył pole position, zdołał znaleźć się na pierwszym miejscu zarówno w sprincie, jak i niedzielnym wyścigu.
Oba wyścigi przyniosły spektakularne widoki po tym, jak w sobotniej rywalizacji zawodnik Ducati odrobił dystans do Marco Bezzecchiego na dohamowaniu do pierwszego zakrętu i znalazł się przed Włochem. W niedzielę z kolei zawodnicy kilkukrotnie niemal się zetknęli przy prędkości sporo przekraczającej 300 km/h.
Trzecie i piąte miejsce zawodników Aprilii na papierze wydają się dobrym rezultatem, jednak bledną w porównaniu z dwiema pierwszymi lokatami Márqueza. Hiszpan ponownie odrobił straty w tabeli mistrzostw świata, awansując na drugą pozycję i przedzielając rywali na motocyklach z Noale.

Grand Prix San Marino – P1, ex aequo
Tor w Misano jest historycznie bardzo dobrym obiektem dla Marca Márqueza. Hiszpan i tym razem przeszedł w tryb ataku i podobnie jak dwa tygodnie wcześniej w Aragonii, pomimo nieuzyskania pole position zdołał wyprzedzić Marco Bezzecchiego w sprincie. Zwyciężył również w wyścigu głównym po tym, jak jeszcze na pierwszym okrążeniu Włoch na Aprilii upadł, gdy znajdował się na prowadzeniu.
Drugie i trzecie miejsce zawodników Aprilii w sprincie na niewiele się zdały wobec zaledwie piątej pozycji Jorge Martína w głównym wyścigu. Dzięki kolejnemu podwójnemu zwycięstwu Marc Márquez znalazł się na czele tabeli mistrzostw świata z takim samym dorobkiem punktowym jak Hiszpan z Aprilii.

Grand Prix Austrii – P2, 12 punktów straty
Red Bull Ring to jeden z tych torów, na którym Hiszpan nigdy nie błyszczał, a w szczycie swojej formy często tracił prowadzenie w wyścigu na rzecz zawodników Ducati. Przed rozpoczęciem tegorocznych zmagań ponownie zapowiadał minimalizowanie strat w tabeli.
Przez cały weekend Márquez nie dysponował tempem pozwalającym na myślenie o zwycięstwie. Choć w sprincie zdołał stanąć na drugim stopniu podium po tym, jak Pedro Acosta upadł na prowadzeniu, główny wyścig zakończył dopiero na piątej pozycji.
W połączeniu z podwójnym podium obu zawodników Aprilii Márquez stracił prowadzenie w mistrzostwach i znajdował się 12 punktów za Jorge Martínem, lecz z bezpieczną, trzydziestopunktową przewagą nad Marco Bezzecchim.

Grand Prix Japonii – P2, 2 punkty straty
Pierwsza odsłona azjatycko-australijskiej odnogi sezonu to sprzyjający Hiszpanowi obiekt w Japonii, co ponownie skrzętnie wykorzystał. Choć raz jeszcze nie zdobył pierwszego pola startowego, w obu wyścigach zdołał wysunąć się na prowadzenie, odrabiając całą stratę z poprzedniej rundy z nawiązką.
Tym razem Jorge Martín dysponował bardzo dobrym tempem, lecz to nie wystarczyło na jego głównego rywala. Trzecie miejsce w sprincie i drugie w wyścigu to wynik, do którego nie można się zbytnio przyczepić, lecz sprawił, że Marc Márquez zbliżył się do niego w mistrzostwach. Obu Hiszpanów dzieliły zaledwie dwa punkty.

Grand Prix Indonezji – P2, 2 punkty straty
Tor Mandalika nigdy nie był łaskawy dla Marca Márqueza. Hiszpan nie tylko nigdy nie zwyciężył, ani nie stał na podium, ale nawet nigdy nie ukończył zmagań o Grand Prix Indonezji. W tym roku szczęście uśmiechnęło się do zawodnika Ducati, który zarówno zwyciężył w sprincie, jak i ukończył niedzielne zmagania na szóstym miejscu.
Tym razem z duetu Aprilii to Marco Bezzecchi dysponował lepszym tempem. Włoch nie wykorzystał go jednak w pełni, gdyż na starcie sprintu upadł, zabierając ze sobą Raúla Fernándeza, który w wyniku upadku doznał złamania dwóch palców prawej dłoni.
Marc Márquez idealnie zrealizował plan ograniczania strat, a zwycięstwo w sprincie w połączeniu z szóstym miejscem w niedzielnych zmaganiach, w porównaniu do czwartej i trzeciej pozycji Jorge Martína sprawiły, że Márquez w dalszym ciągu tracił dwa punkty do lidera klasyfikacji generalnej.

Grand Prix Australii – P1, 10 punktów przewagi
Lider Ducati ponownie miał szansę odrobić straty do zawodników Aprilii, gdyż tor na Wyspie Filipa zawsze sprzyjał jego stylowi jazdy. Hiszpan zdeklasował rywali w kwalifikacjach i uzyskał na mokrym torze czas niemal 1,5 sekundy lepszy od swojego brata, który zdołał wywalczyć drugą pozycję startową.
W sprincie Jorge Martín od początku atakował i próbował za wszelką cenę wyrwać punkty rywalowi. Zakończyło się to dla niego upadkiem i złamaniem kości promieniowej prawej ręki. Szczęśliwie dla zawodnika Aprilii niedzielna rywalizacja została odwołana z powodu warunków pogodowych, dlatego nie stracił więcej niż 12 punktów do Márqueza.

Grand Prix Malezji – P1, 44 punkty przewagi
Pomimo złamania w poprzednim tygodniu Jorge Martín pojawił się na torze, by spróbować powrócić do rywalizacji. Ból ręki był jednak na tyle silny, że nie stawił się na starcie żadnego z wyścigów, w wyniku czego Marc Márquez odrobił do niego kolejne 34 punkty, za sprawą drugiego miejsca w sprincie i wygranej w niedzielnych zmaganiach.
Dzięki kolejnemu zwycięstwu zawodnik Ducati mógł przypieczętować swój tytuł już w trakcie rundy w Katarze, pod warunkiem zdobycia 30 punktów więcej od Jorge Martína i siedmiu więcej od Marco Bezzecchiego.

Grand Prix Kataru – P1, 60 punktów przewagi
Obiekt Lusail nigdy nie sprzyjał Hiszpanowi, lecz tym razem był on w szeroko pojętej czołówce już od początku weekendu. Emocjonujący sprint przyniósł zwycięstwo zawodnika Ducati i heroiczną postawę Martinatora, który zdołał awansować o osiem pozycji i znalazł się na najniższym stopniu podium.
W niedzielnych zmaganiach Hiszpanie nie błyszczeli tak bardzo. Drugie miejsce lidera mistrzostw i siódma pozycja jego rywala z Aprilii sprawiły, że kwestia tytułu mistrzowskiego przeniosła się do Portugalii, gdzie Marc Márquez dopiął swego i sięgnął po dziesiąty tytuł mistrza świata w karierze, w tym ósmy w MotoGP.

Podsumowanie sezonu Marca Márqueza
Marc Márquez rozpoczął sezon, nie będąc w optymalnej formie po kontuzji odniesionej w ubiegłorocznym Grand Prix Indonezji. Hiszpan postanowił przejść operację prawego ramienia, co zbiegło się w czasie z kolejnym urazem odniesionym w sprincie przed Grand Prix Francji.
Od momentu powrotu po zabiegu coś w postawie zawodnika się zmieniło, a Marc Márquez znów zaczął czarować kibiców i rywali swoją magią, co w połączeniu z błędami zawodników Aprilii sprawiło, że z nawiązką odrobił 102 punkty straty i z jedną rundą zapasu przypieczętował tytuł mistrzowski sezonu 2026.
Poniższy wykres przedstawia, jak prezentowała się różnica punktowa Marca Márqueza (kolor czerwony) względem Marco Bezzecchiego (fioletowy) i Jorge Martína (fioletowy z białymi znacznikami).
Choć znamy już tegorocznego mistrza świata, nie jest to koniec emocji związanych z MotoGP w tym roku. Już teraz zapraszamy na nadchodzące Grand Prix Walencji, a relacje ze sprintu oraz głównego wyścigu na żywo i za darmo dostępne będą na kanale YouTube Kontry.
Korekta: Nicola Chwist
Źródło zdjęcia poglądowego: MotoGP

