Formuła E: podsumowanie Shanghai E-Prix 2026

Deszczowa aura Szanghaju nie przeszkodziła Pascalowi Wehrleinowi w wyjściu z kryzysu. Niemiec wygrał sobotni wyścig, co wraz z solidną zdobyczą punktową kolejnego dnia dało mu prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Drugie Shanghai E-Prix sensacyjnie padło łupem Lucasa Di Grassiego.

Wyniki Shanghai E-Prix 1

Powrót klinicznego Wehrleina

Pascal Wehrlein świetnie poradził sobie w kwalifikacjach, zdobywając pole position, co w przypadku wyścigów z wysokim prawdopodobieństwem deszczu jest absolutnie kluczowe. Niemiec trzymał się w czołówce przez cały wyścig. Strategia z Pit Boostem była optymalna, dzięki czemu kierowca Porsche utrzymał prowadzenie po ładowaniu baterii. Samochód bezpieczeństwa wywołany przez mocno intensyfikujący się deszcz nie przeszkodził mistrzowi świata 10. sezonu w kontrolowaniu wyścigu po restarcie. Świetna strategia, kontrola prowadzenia i bezbłędna jazda. Nie było mocnych na Niemca, choć Jake Dennis przed zjazdami do alei twardo walczył z Wehrleinem. Brytyjczyk jednak spadł na P3 po podcince w wykonaniu António Félixa da Costy.

Wyniki Shanghai E-Prix 2

Pierwsze zwycięstwo Loli!

Drugie Shanghai E-Prix było wyjątkowe od samego startu, gdyż kierowcy rozpoczęli zawody za samochodem bezpieczeństwa ze względu na sporą ilość deszczu na torze (opady ustały tuż przed startem wyścigu). Pamiętajmy, że w Formule E jeszcze nie ma (zostaną wprowadzone w Gen 4) opon ma mokry tor, więc taka decyzja pozwoliła kierowcom zapoznać się z przyczepnością toru. Po 3 okrążeniach zawodnicy ruszyli z pól startowych. Część z nich zaryzykowała i ustawiła bolidy pod suchy tor i to okazało się poprawną decyzją. W tym Lucas Di Grassi, który startował z 19. miejsca.

Z czasem tor przesychał i w ostatniej fazie wyścigu m.in. Lucas Di Grassi i Jean-Éric Vergne szli w górę w błyskawicznym tempie. W ciągu kilku okrążeń przebili się z końca stawki do samej czołówki. W międzyczasie Marek Hanaczewski ogłosił Full Course Yellow, aby sprzątnąć z prostej startowej uszkodzony bolid Zane’a Maloneya. Di Grassi jako jedyny miał dostępną jeszcze jedną aktywację Trybu Ataku, co wykorzystał do maksimum.

Brazylijczyk na swój 14. triumf w Formule E czekał prawie 4 lata. Ostatnie zwycięstwo przypada na drugi wyścig London E-Prix z 30 lipca 2022 roku, czyli końcówkę ery Gen 2. Zwycięstwo akurat w Chinach jest symboliczne, gdyż swoje pierwsze zwycięstwo osiągnął w inauguracyjnym wyścigu Formuły E w Pekinie w 2014 roku. Di Grassi został najstarszym zwycięzcą wyścigu w Formule E, mając 41 lat i 328 dni. Rekord, którego raczej już nikt nie przebije.

Warto poświęcić osobny akapit dla Joela Erikssona, który przerasta wszelkie oczekiwania, zdobywając pierwsze podium w karierze. Kierowca rezerwowy Jaguara wszedł w buty wypalonego Robina Frijnsa i nikt nie spodziewał się, że Szwed będzie tak dobrze sobie radzić. Jego kandydaturę sam określiłem w mediach społecznościowych „opcją budżetową”. Znając jego przeszłość w Formule E (P9 w Berlinie 2024, kiedy rezerwowo wszedł za Holendra podczas kolizji terminów z 6 Hours of Spa oraz pół sezonu 2020-2021 w ówcześnie miernym Dragon / Penske Autosport) czułem, że jego minimum to w miarę regularna walka o punkty. Jednak podium oraz 7 finiszy w pierwszej dziesiątce z dorobkiem 55 punktów na 4 wyścigi przed końcem trzeba określić bardzo pozytywnie.

Z racji dziennikarskiego obowiązku – Dan Ticktum będący na P11 z mniejszą stratą czasową do Di Grassiego względem Maximiliana Günthera to nie jest błąd. Brytyjczyk dostał karę cofnięcia o jedną pozycję za wyprzedzanie Niemca poza torem.

Mitch Evans stratny na chińskiej ziemi

Prym w klasyfikacji generalnej objął Pascal Wehrlein, który zdobył 40 punktów podczas Shanghai E-Prix. Tymczasem Evans miał problemy z balansem auta w sobotę, a w niedzielę nie wystartował do wyścigu ze względu na awarię przetwornicy DC/DC. Tak oto z 19 punktów przewagi Nowozelandczyk ma stratę 9 punktów. Za jego plecami grupa pościgowa w postaci Olivera Rowlanda, António Félixa da Costy, Jake’a Dennisa czy nawet Edoardo Mortary, którzy mają szansę na tytuł, lecz ci kierowcy będą potrzebować nie tylko ogromnej zdobyczy punktowej w Tokyo, ale również problemów czołowej dwójki.

Źródło grafiki poglądowej: Joe Portlock/LAT Images